با توجه به افزایش مبادلات بین‌المللی و تجارت بین‌المللی و همچنین گفت‌وگوهای رو به رشد بین‌المللی، این پیشرفت باعث شکل‌گیری زبان بصری بین‌المللی شده و طراحی بین‌المللی را به روندی غیرقابل توقف تبدیل کرده است. از آسیا تا آمریکای لاتین، از آمریکای شمالی تا اروپا، چه در نیویورک، لس آنجلس، توکیو، هنگ کنگ، بوئنوس آیرس، تل آویو، یا مونیخ، پکن یا فرانکفورت، در سرتاسر جهان، زبان بصری، چه در طراحی کتاب، تبلیغات، پوستر، علائم ترافیکی و نقشه ها، یا حتی شبکه های کامپیوتری، روز به روز بیشتر و بیشتر از نظر طراحی شبیه می شود. به دلیل نیاز به ارتباطات انسانی و گفتگوهای مکرر ملی، تقاضا برای ارتباطات تصویری یکنواخت وجود دارد و طراحی انترناسیونالیستی تنها روش اساسی طراحی برای مدت طولانی به نظر می رسید. علاوه بر این، طراحی انترناسیونالیستی نه تنها به روش اصلی طراحی در طراحی کتاب، طراحی گرافیک و حتی در طراحی معماری، طراحی محصولات صنعتی، طراحی مد، طراحی محیطی، طراحی شهرسازی و حتی در هنر تبدیل شد، بلکه باید به عنوان روش اصلی و اساسی مورد استفاده قرار می گرفت.
استحکام، عملکرد بالا و منطقی بودن در طراحی ارتباطات بصری بدون شک یک روند و جهت غیرقابل توقف است. این غیر قابل انکار است. طراحی نیز جزء فرهنگ ملی است. این توسعه انحصاری انترناسیونالیسم به طور طبیعی منجر به تضعیف ویژگی های ملی و حتی از بین رفتن تدریجی ویژگی های ملی می شود. برخی از طراحان شروع به نگرانی در مورد فردیت و ویژگی های ملی طراحی کردند. این موضوع در کل فرآیند توسعه طراحی صحافی از دهه 1960 تا کنون اجرا شده است.
در سال 1966، طراح گرافیک آلمانی، اولاف لیو، یک بار در مقاله ای اشاره کرد: طراحی آلمانی تمام ویژگی های ملی خود را از دست داده است. وی خاطرنشان کرد: اگرچه برخی از مردم از این پیشرفت بسیار خوشحال بودند، اما همه اینگونه نبودند. بسیاری از طراحان نگران آن بودند. وی همچنین خاطرنشان کرد: طراحی صحافی آلمان برای مدت قابل توجهی تحت سیطره سبک طراحی گرافیک بین المللی توسعه یافته در سوئیس و آمریکا بود و این وضعیت نه تنها در آلمان رخ داد، بلکه در کشورهای مختلف جهان نیز تحولات متفاوتی داشت.
از دهه 1980، زمینه طراحی صحافی و سایر زمینه‌های طراحی توسط رسانه‌های جدید و فناوری‌های طراحی جدید به چالش کشیده شد و در نتیجه تغییرات چشمگیری ایجاد شد. این عامل محرک، توسعه فناوری رایانه و ورود سریع آن به فرآیند طراحی است که به تدریج جایگزین کار دستی قبلی می شود.
علاوه بر این، توسعه سایر فناوری های الکترونیکی نیز تغییرات قابل توجهی در طراحی ایجاد کرده است. به عنوان مثال، استفاده گسترده از دستگاه های فکس، جهانی شدن فناوری تلویزیون و کانال های تلویزیونی جدید جهانی، سیستم های شبکه کامپیوتری و ایمیل، استفاده گسترده از تلفن های راه دور و استفاده گسترده از تلفن های همراه و ... این فناوری ها مکان های دور قبلی را به فاصله ای نزدیک در چند اینچ مربع تبدیل کرده است. فناوری اطلاعات به طور فزاینده ای جهان را به آنچه مارشال مک لوهان «دهکده جهانی» می نامد تبدیل کرده است. این توسعه تکنولوژیکی از یک سو باعث تحریک توسعه انحصاری طراحی بین المللی می شود و از سوی دیگر ادغام و آمیختگی فرهنگ های طراحی کشورها و اقوام مختلف را ترویج می کند. فرهنگ طراحی شرقی و غربی، جنوبی و شمالی، از طریق تبادلات مکرر و نزدیک در این دهکده جهانی، به طور فزاینده ای در حال ترکیب شدن است. بنابراین، تحت روند انترناسیونالیسم، در واقع امکانات و فرصت های نهفته ای برای توسعه فرهنگ ملی وجود دارد.
این وضعیت به طور طبیعی منجر به توسعه طراحی هم بین المللی و هم متنوع می شود. تحت چارچوب ارتباطی جدید، طراحی در یکنواختی دستخوش تغییراتی شده است که منجر به ایجاد یک وضعیت توسعه متنوع در طراحی تحت شرایط ارتباطات بصری اولیه خوب شده است. توسعه سبک شخصی به دلیل افزایش ارتباطات بین المللی ضعیف یا ناپدید نشده است. در عوض، تحت شرایط جدید به شکل جدیدی توسعه یافته است.
از بحث در متن قبلی در مورد نحوه استفاده طراحان از زبان طراحی برای برقراری ارتباط مستقیم یا غیرمستقیم با خوانندگان، می توان فهمید که طراحان نقش تعیین کننده ای در کل این فرآیند دارند. طراحان با مطالعه معانی صریح و ضمنی زبان طراحی به انتقال معنایی از پیش تعیین شده دست می یابند، فضای اطلاعاتی زیبایی شناختی ایجاد می کنند و برای تحقق بخشیدن به خود بر اصالت زبان خود تکیه می کنند و به قدرت موضوع زیبایی شناختی در تلاش برای تفسیر اطلاعات طراحی و فضای زیبایی شناختی پی می برند.
